About Me

3D HTML

Η νίκη Νετανιάχου και οι επιπτώσεις της στο παλαιστινιακό όραμα

Στις 9 Απριλίου, τα αποτελέσματα των εκλογών στο Ισραήλ δικαίωσαν πλήθος αναλυτών, οι οποίοι υποστήριζαν την πιθανή νίκη του κόμματος Λικούντ. Οι κατηγορίες εις βάρος του Μπέντζαμιν Νετανιάχου για διαφθορά, αλλά και η αναμφισβήτητα επιτυχής προεκλογική εκστρατεία του Γκαντς για το "Γαλανόλευκο" κόμμα, δεν κατάφεραν να αποδυναμώσουν αρκετά τον επί δέκα χρόνια Πρωθυπουργό.

Αντιθέτως, όπως όλα δείχνουν, ο Νετανιάχου έχει στη διάθεση του ακόμη μία τετραετία, ώστε να συνεχίσει την σκληρή πολιτική που χρόνια ακολουθεί, ειδικά σε επίπεδο εξωτερικής πολιτικής και ασφάλειας. Σύμμαχος του, σχεδόν ολόκληρο το φάσμα της δεξιάς και ακροδεξιάς, οι οποίες απαρτίζονται από κόμματα με ακραίες και ρατσιστικές θέσεις πάσης φύσεως.

Άρτος, θεάματα και καταπάτηση δικαιωμάτων, τα συστατικά της επιτυχίας.























Η συνταγή πόλωσης Νετανιάχου γι ακόμη μία φορά πέτυχε. Στο ψευδές δίλλημα ασφάλειας ή αρμονικής συνύρπαξης, ο εβραϊκός λαός στην πλειοψηφία του σαφώς τάσσεται υπέρ της ασφάλειας. Επιπλέον, ο μοναδικός αξιόπιστος εγγυητής αυτής, αποδεικνύεται ο μέχρι τώρα Πρωθυπουργός, ο οποίος δε διστάζει να ασκεί διαρκώς πρακτικές που ως αποτέλεσμα έχουν την κατάφορη καταπάτηση θεμελειωδών δικαιωμάτων του παλαιστινιακού λαού.

Ορισμένες από τις πρακτικές αυτές αποτελούν, η απόρριψη αναγνώρισης του παλαιστινιακού κράτους αλλά και οι προκλητικές δηλώσεις σχετικά με τους παράνομους, όπως χαρακτηρίζει η διεθνής σκηνή, επικοισμούς στη Δυτική Όχθη. Παράλληλα, την στάση αυτή έρχεται να ενισχύσει ο πιστός φίλος και πλανητάρχης, Ντοναλντ Τραμπ, με την αναγνώριση των Υψιπέδων του Γκολάν ως ισραηλινού εδάφους υπό την μορφή προεδρικού διατάγματος.

Η λύση των δύο κρατών, φαντάζει πλέον σχεδόν ειρωνική.

Από τη μία μεριά ο εβραϊκός λαός οπλισμένος με τεράστιες δόσεις ξενοφοβίας και καχυποψίας, αρνείται να αντιληφθεί την φούσκα της ασφάλειας. Στην πραγματικότητα ο Νετανιάχου θυσιάζει σε μεγάλο βαθμό την ασφάλεια των πολιτών, αφού με την στάση του συνειδειτά προκαλεί την Χαμάς έτσι ώστε να αποφευχθεί η λύση αυτή.

Ταυτόχρονα, η Φατάχ, μετά την εκλογική νίκη του Λικούντ και τις ακραίες δηλώσεις, καλείται να στραφεί και πάλι προς διεθνείς οργανισμούς και διεθνή δικαστήρια, τα οποία μέχρι τώρα έχουν φανεί ανίκανα να πιέσουν αποτελεσματικά για την υλοποίηση της λύσης των δύο κρατών.

Το παλαιστινιακό όραμα για κράτος, παραμένει ο μεγαλύτερος ηττημένος των εκλογών.